Rijksmonument, Tilburgseweg 54, gebouwd in 1922 door architect K. de Bazel. De stijl is een mengeling van traditionalisme en rationalisme van de Amsterdamse School. Het park is in Engelse landschapsstijl, aangelegd door de bekende landschapsarchitect L. Springer. De eerste eigenaar was de wollenstoffenfabrikant Van den Bergh (oprichter Tilburgse textielfabriek AaBe). Omdat Van den Bergh last had van reumatische aandoeningen liet hij zijn slaap-zitkamer voorzien van een loden vloer om de aardstralen te neutraliseren. In de kelder staat een uit 1937 daterende lucht- bevochtigings- en koelinstallatie die nog steeds functioneert. Het schakelbord (foto) zit achter een paneeldeur in de woonkamer.

Tijdens W.O.-II ingevorderd door de Duitsers voor een paar maanden: er verbleven een aantal hoge officieren, zoals de pantser-generaal Hans Källner (zie foto). Latere eigenaren waren o.a. familie Kroymans van Ferrari Nederland, Rienk Kamer en sinds 1983 is de eigenaar en beheerder de stichting SOKA (organiseert activiteiten die cultureel- maatschappelijke interesses bevorderen, zoals concerten en lezingen over actuele onderwerpen. Godsdienstige activiteiten zijn toevertrouwd aan het Opus Dei (Werk van God), een prelatuur van de RK. Kerk.

Na de eerste verbouwing zijn de luiken in de kleuren van ‘Het Brabantse Landschap’ geschilderd. In 1987 werd een complete vleugel in stijl bijgebouwd. Europrof startte in de nieuwe vleugel een opleiding voor de horeca.

Latere eigenaren BeKa (Van den Bergh Krabbendam) en AaBe-fabrieken (Dolf van den Bergh) gebruikte het complex als opslagplaats. Naam: AaBe voerde als etiket voor zijn dekens een voorstelling van Eskimo’s en rendieren voor een slee in de sneeuw!.

Tijdens W.O-II hebben de trappisten een poging gedaan hun voormalig bezit weer terug te kopen, maar dat mislukte. Wel was het pand, in geval van nood, voor hun beschikbaar. Na de Bevrijding heeft het klooster dienst gedaan als reparatie-inrichting voor Engelse en Canadese legervoertuigen. Ook woonden er drie gezinnen in de zijgebouwtjes aan de toegangspoort.

Toen het gebouw in particulieren handen kwam (G. van den Bergh), werden de lege kloostergebouwen gebruikt door verkenners van de N.P.V. (Nederlandse Padvinderij).

In 1970 kwam het complex weer aan de trappisten maar een jaar later verkochten ze het door. In 1973 heeft R. van Balkom, die met familie in de naastgelegen boerderij woonde, de ‘Rendierhoeve’ gekocht van de trappisten. Wel onder bepaalde voorwaarde zoals het eerste recht van terugkoop voor de trappisten.

Achter het café lag een houten wielerbaan uit 1896 (foto) van vierhonderd meter, met tribunes en een echt clubhuis. Nu is het particulier bewoond.

Meer zien? bekijk de website van derendierhoeve.nl